latać

- Los rzuca okazje, co złapiesz to masz.

Od zawsze otwarta na nowe, wypatruję okazji, by zmieniać swoje życie na lepsze, barwniejsze, ciekawsze.

Miejskiego gwaru nie lubię, poszukując ciszy, zakopałam się w leśnej wsi a ona mocno mnie zawiodła, to przez cwaną ciemnotę okoliczną, nie znalazłam tu bratniej duszy, to nie jest to miejsce.

- gdzie moje miejsce?

Nie lubię staroci, to teraz tak z wiekiem się porobiło. Przemijanie…?

Kiedy widzę w skansenie starą chatę, wyłazi ze mnie styrana z poprzedniego wcielenia baba i wołam:

- Nie zamykajcie mnie tu, chcę być wolna! –jak tu nie wiać, na widok drewnianej balii, kiedy „Frania” się przypomina, całe lata w niej prałam, czas marnując w łazience pozbawionej okna. Z drugiej strony tęsknię za tym, co było, co prawdziwe, co chwyta za serce a nie to, co zamknięte, krzykliwe, rozdeptane na szlaku turystycznym.

Nic się nie wróci… minęło.     

Tęsknię za ciszą, poziomkami, za maślakami i kozakami, co rosły niemal na ścieżce w modrzewiowym lesie, tęsknię za polaną pełną kwiatów i ziół, za łąką z firletką, za… eh! myślałam, że już nie mam wspomnień z wczesnego dzieciństwa. Jednak pamięć płata figle, zapachy przywołują wspomnienia i choć minęło 60 lat, widzę siebie idącą ścieżką ponad bagnem, z naręczem kwiecia, brodząc wśród kaczeńców mijam w cienistym zagajniku kolonie szafirków, prymulek, biegnąc leśną ścieżynką, pomiędzy drzewami widzę migotliwą taflę wody, nasłuchuję wiatru i szumiącej łąki, mijam zagajnik i szerokie pole pełne ziół.  Ach! tęsknię za przestrzenią, kijankami, traszkami, wonnym powietrzem, wielkimi ważkami krążącymi nad ziołami, rozsiewającymi odurzający zapach, lubiłam gdy wiatr szumiał w listowiu, wielkie paprocie omiatały chłodem, nad łąką krążyły owady, po niebie sunęły obłoki, świat wirował do zawrotów głowy. Na kolanach mam ślad tego wirowania, tak byłam wpatrzona i zaczarowana mknącymi chmurkami, zauroczona pięknem i światłem tańczącym na błękitnym niebie, że straciłam równowagę, uklękłam jak modląca, na drut kolczasty powalonego ogrodzenia. 

hasanki cacanki

... przedślubne zapowiedzi, obiecanki? - satysfakcja dla portfela?- ha!ha!ha!    - zgodnie z prawdą politycy, mają rację zapewniając, że posiadają prawdę, ich racja- hmm! ale dlaczego prawda trzyma się od niej z daleka?

My swoją emeryturę określamy jako głodową rację i utyskujemy, że to jest prawda gołodupców nieufnych wobec racjonowania prawdy, miszmaszu i onanizmów politycznych, które nas nie doprowadzą nawet na szczyty Tatr.

chciwość

Oczekujemy szybko i dużo, za dużo zachcianek a nie tego, czego naprawdę potrzebujemy, z tego rodzą się konsekwencje… Los daje czego chcemy, skutki odczuwamy po obdarowaniu.

Prościej byłoby prosić o mądrość i wypełnić się miłością, radość czerpać z tego co już mamy, wysypisko śmieci znacznie by się skurczyło.

- Koszmarna chciwość!  

                        Życzę miłego dnia.

1,2,3...

„Nasze dni są policzone – przez statystyków.” 

          - Ktoś policzy nasze grzechy?

                                           Dla wyciszenia 

na zakrętach...

Po co kląć! Ja w tym nie mam wprawy.

Babskie planowanie - "Powiedz jakie masz plany a usłyszysz śmiech Pana Boga" cokolwiek zaplanuję rozmontuje chłop, czasem za sprawą baby z jajami, ale w ferworze walących się planów nie zaglądam w portki, czy pod spódnicę, jaki ma płeć-o-stan.

Poniedziałek; zaplanowane-  jeden telefon i po planach na cały tydzień i planowaniu nie ma kresu, raczej po, bo ono dalej skutkuje ciągiem fanaberii jakiejś telekomunikacyjnej, poddałam się, plany są jak plamy nie wywabione, ciągle wywołują mnie do odpowiedzi, po co planować, wszystko zabagnione, do tego te medialne teczki pełne chaosu i gnoju zamiast prognozy pogody, walą się domki z kart, zapyziała staroć w niemocy niemożebnej.

Wkładam słuchawki - koncert, gra Lisiecki, rozpływam się w rozkoszy, nagle zaskoczona realem, tym co się dzieje obok mej nieświadomości i mam zarzut postawiony:

-sklerozę masz czy co? - Coś tam mam, w błogiej nieświadomości nadal mam; grał pięknie, w podobie, jak mawia Dośka, innego mego wielbiciela, wielbię Ją i Ich i nie zamierzam przestawać a miłość mą rozpleniam z każdym kontaktem do bezkresności.

- rozmawialiśmy o tym wczoraj - brzęcząca pretensja natrętnie niczym mucha usiłuje rozmontować mój spokój.

Hm ??? -  coś przegapiłam? Chyba nic, świat się kręci jak się kręcił, tylko wielkim planistom na zakrętach w zębatych zgrzyta.

 Krzanić plany i skutkowanie, w końcu sommm wakacje!!! Jakoś to beee….

Pięknie gra! Sami posłuchajcie.

wakacje w rytmie...

Nareszcie ciepło!

Ogłaszam wakacje!

Niech będą gorące, w rytmie tej piosenki, nigdzie się nie ruszam, dla mnie, mam nadzieje przez całe wakacje będzie śpiewał  Adriano. 

posłuchaj