kolorowo

Nasza wiocha zielonoświątkowo zawsze dudniła szlagierami aż do świtu i nikt nie protestował, bo niektóre muszą się wyszumieć, tym razem po trzech tygodniach suszy lunął deszcz i zapanowała cudowna, szeleszcząca cisza, pogoda u nas jest zawsze odmienna, jeszcze wczoraj o świcie liznął mróz -1 ⁰ C, w efekcie ofiarą padły młode listki, teraz jedne są szaro- bure, inne w kolorach jesieni. 

Naszą prywatną rzeczywistość te zalała kłopotliwa szarość, minie, jak wszystko mija, znowu się uśmiechnę. Dla dodania sobie otuchy wdepnęłam na strony Crochete, i mam totalny kolorowy zawrót głowy, to lepiej niż mieć szumy, zawroty głowy, czy zawracanie głowy przez nudziarzy, lub telefonicznych naciągaczy. 

W ogrodzie też mamy kolorowo.         

                                             Zaszaleję z ARIADNA,

  

ach! Ten maj!

Półmetek życia za nami, emeryci, każdy w rodzinie ma swoje żywieniowe preferencje i jada z goła coś odmiennego.  

Co z tego, że ja się dowiem, zainteresowanym powinien być potrzebujący odpowiedniej diety i jej przestrzegać i znać mechanizmy powstawania dyskomfortów, gdy coś wysiądzie w tej cudownej, chemicznej fabryce, jaką jest ludzki organizm? 

                     

                 Pulpit zapchlony plikami zdrowotnościowymi.

Mam dość analizowania diet, studiowania przewodu pokarmowego po sam odbyt, stosowania się do zaleceń dietetyko-logów, kombinowania, jak odżywić i dogodzić poszczególnym organizmom, nie powiem w chorobie a raczej w dolegliwościach, bo choroby to diagnozują konowały, ja chcę znaleźć przyczyny dyskomfortu i usunąć je w niepamięć. Szukam złotego środka na odżywianie, szukam diety, która będzie smakowała i oszczędzała kasę, eliminowała dolegliwości i doprowadzi do bankructwa konowałów. 

To ostatnie szczególnie by mnie usatysfakcjonowało, bo kiedy taki powie - proszę przejść na dietę X - to wiem, że on z całą pewnością nie wie, o czym mówi, wyczytał to w kolorowym piśmie- ja nie czytuję pism obrazkowych.  

Rzadko widuję ludzi, jeśli już to się zdarzy, to z przerażeniem stwierdzam, że człowiek już nie ubiera się jak dawniej (moda) i żadną mocą nie wpasowałby się swoimi gabarytami w dawne ubrania, tak często jest zdeformowany, jakby napęczniały, spuchnięty…, ach! Jakąż uciechę muszą mieś konowały penetrując kieszenie obszernej garderoby.   

jest nadzieja na słońce

I jest wreszcie maj, ogród czeka i  filmy, mam wiele filmów i innych zainteresowań i na tym polu chciałabym się wyżyć a nie przeżuwać gumę pt. diety, produkty, sklepy...

Odnośnie sklepów 

- zamówiłam, otrzymałam i rozpakowywałam zastanawiając się czy to: zapobiegliwość, rozrzutność, złośliwość, głupota, czy może prosta droga do upadłości?

survivalowe atrakcje

Co się odwlecze to … wcześniej czy później pierdyknie. 

Wszystko zaczęło się 13 grudnia, po tym jak na niebie zobaczyłam pas czegoś, co podobno jest be, po wielokroć be! A nosił w zapisie – survivalowe atrakcje domowe, nieplanowane zimą.   

1). Zatkał się brodzik, na amen!  

Rozbieramy kabinę, nie bez problemów i wyrywamy to ustrojstwo, żeby dostać się do rury, do której miałam zawsze zastrzeżenia, od początku była podejrzana, przeczucia mnie nie myliły, to ona, gdy pralka wydalała wodę, robiła mi różne figle popuszczała smrody i wybijała to, co łykać powinna.

2). Ile kosztuje nowa kabina z brodzikiem dla emerytów? Internet powie, ale czy prawda okaże się dla kieszeni przystępna? Stare bagno nadaje się w komplecie do wywalenia! 

3). Nic nie rusza zatkanej 60 cm rury. Zabetonowana pod podłogą, bez piwnicy, zero prześwitu, lity kamień a w moich oczach rozpacz, nie mam dobrych wspomnień po hydraulikach, to jakieś przekleństwo życiowe- w poprzednim życiu musiałam być pijanym hydraulikiem, albo kogoś zaciukałam rurą kanalizacyjną – Zwyczajne - Karma!

4). Rozmowy ze specjalistami, telefoniczne rzecz jasna, bo po gadce się zorientujemy, co też takiego naprawdę potrafią, a oferują cuda wianki:  

Oni, owszem, montują, ale nie udrażniają, choć mają kamerę i cały osprzęt i do przetykania, kreta też mają – no, tego i u mnie nie brakuje, ogród usiany kopcami, brać wybierać, Papcio nawet chemiczne krety przytargał, w kilku odmianach i różnej mocy- lecz bezużyteczne.

Panowie mają obiekcje, pytają jaki to ma być typ brodzika, oby łatwy w montażu- tu alarm zabrzęczał w mojej głowie. Stop! 

Szukamy innych. Jest ich wielu, ale to nie ten rejom, nie ten termin, może na przyszły rok, są jak konowały, zapisz się i czekaj. Byli tacy, co tylko zarobkowo zainteresowani byli robotą, ona się po prostu musi opłacać! Wiecie te odliczenia, bonusy, rabaty, z polecenia i oni muszą przyjechać zobaczyć, to daleko, więc odpłatnie. Ileż tych odwiedzin bym miała i kosztów do pokrycia, gdybym te gadki kupiła. 

5). Trafiony! Starszy Pan przetkał i tak przeczyścił rurę, że się świeci.

6). A Panowie oddzwaniali, jednakowoż przemyśleli i gotowi pobrać zapłatę za robotę, której już nie dostaną, bo Madame się wkurzyła i zarządziła; 

Papcio ma gadać tylko z tym miłym, ludzkim głosem gadającym, mimo, że on też chce przyjechać zobaczyć;

– Już przetkane? Ok, udrażniam też, ale zobaczę ile materiału mam przywieźć, żeby potem nie gonić. 
Ostatecznie będzie, ale po niedzieli, z samego rana.

7). Najgorsze było czekanie i wielka niewiadoma, czy to, co zamówiliśmy jest w całości, czy szyby nie grzechoczą. 
I niech ktoś zabierze to stare nie do odszorowania z ogrodu i niech bałagan zniknie i niech się wreszcie wykąpię!

 

Ostatecznie zdążyliśmy przed świętami, wigilia na ile moje poharatane łapki pozwoliły, była  normalna, nowy, szklany czajnik na gwiazdkę dostałam,  

zawisła też na fest obudowa brodzika, bo kiedy miły, słowny i skuteczny hydraulik trzasnął na pożegnanie drzwiami, owa dekoracja odpadła, tak podobno mają dzisiejsze obudowy- taki patent.

Przed Nowym Rokiem, dodaliśmy; dwa klocki, parę śrubek, obolałe rzepki kolanowe Papcia i sylikon do uszczelnienia od spodu, bo jednak kapało i przy szybach przeciekało i dla świętego spokoju, dekoracyjnie, dookoła listwy. 

Obudowa wisi i pluskam się w nowym brodziku i podziwiam piękne, półprzejrzyste szyby, aż chce się je przetrzeć, kiedy się zachlapią.

Pozdrawiam wreszcie na biało, zimowo.  

sporysz

Dawniej, kiedy jeszcze chodziłam po lekarzach, często padało konowalskie zapytanie- co pani jest?  Nie będę tego rozpatrywać w oczywistych kategoriach, powiem krótko, wzięłam własne zdrowie we własne ręce, bo, po co mi je mają rujnować, zatruwać i babrać przypadkowi popaprańcy od penetrowania kieszeni w poszukiwaniu pieniędzy. Pozostawiam konowałów z pustymi rękoma, niech zdechną z głodu bez moich pieniążków, wydam je na podróż do ciepłego kraju, oczywista, jak się uzbiera pełen trzos, zabrzęczą i zapragną do Italii się wypuścić.  Jak się troszczyć o własne zdrowie? 

- Od dłuższego czasu poszukuję zdrowego rozsądku w kuchni mojej. Co prześledzić możecie Tu.

Dzisiaj będzie o sporyszu na bogato.

Ciemnofioletowe twory na dojrzewających łanach żyta, to kłosy zarażone pasożytującym grzybem, trującym i halucynogennym -buławinką czerwoną – sporyszem, którego domieszki w ziarnie przeznaczonym do wypieku chleba prowadziły do zatruć.

Zespół objawów, zwany chorobą świętego Antoniego to: bóle brzucha i objawy neurologiczne, mrowienie i zaburzenia czucia, halucynacje, utrata przytomności, drgawki w dalszym stadium lokalna martwica tkanek, często zatrucia śmiertelne. Duże i małe dawki buławinki były dawno znane, w niektórych miejscowościach w pewnych okresach żadna ciężarna kobieta nie mogła donosić płodu, ciąże kończyły się poronieniem.

Sporysz czarodziejsko - miał wróżyć pomyślne plony i tradycja znajdowania „matki zboża”- wielkiego, podwójnego żytniego kłosa, łączyła poszukiwanie kłosów zarażonych buławinką, znalezione wyjątkowe okazy zbożowych kłosów razem z kłosami z zarodnikami pleciono w bukiet i wieszano u powały a w porze siewu te właśnie nasiona wysiewano, jako pierwsze. „Zbożowa matka” miała korzystnie wpływać na obfitość wszelkich zbiorów, tak więc sporysz zachował się do dziś i występuje dość powszechnie a wykorzystuje się go do produkcji LSD, jako narkotyk, i takie tam…

Obecnie, w Polsce, ustawowo dopuszczalna domieszka sporyszu w mące wynosi 0,05-0,1%.  Czy aby objawy zachowania i samopoczucia dzisiejszej populacji nie wskazują na normy zaniżone, co gorsza nieprzestrzegane i bagatelizowane przez tzw. sanepid?  

Groźny sporysz:  http://www.gronkowiec.pl/sporysz.html  

Na obrazie niderlandzkiego malarza Pietera Bruegla 1568 r. Chłopskie wesele - Obraz niewyidealizowany, zwyczajni, pospolici ludzie z przywarami podczas jedzenia, uczestnicy trzymają łyżki w ustach, dzierżą kufle z piwem, wpatrzeni w talerz z jedzeniem, bez oznak szczególnej uciechy. W stodole, na ścianie snopki zboża i grabie po żniwach. Przy stole w koronie panna młoda, ależ ona urodziwa, parobkowie niosą na drzwiach talerze z zupą, wówczas podstawą diety był chleb, owsianka i zupa. Goście na weselu w trakcie jedzenia, poważni, śmiech nie gości na twarzach, dwóch odmiennie odzianych, zakapturzony i szlachetnie z kryzką z koroneczki a przy pasie oręż, prowadzą zatroskaną, pokątną konwersację a w drzwiach tłoczno, tam reszta zadowolić się musi tylko oglądaniem wesela. Kapelusze chłopów, białe czepki kobiet na tle żółto ziemistej stodoły, wędrowni pomocnicy przy zbiorach, za miskę zupy i kawałek chleba zawsze z własną drewnianą łyżką zatkniętą w czapkę najemnika, będą jeść a jedzenie będzie uroczyste, jak ten żytni bochen chleba leżący na stole.

Dziecko zachwyciła potrawa, liże pusty talerz, ma czerwoną czapkę z piórem pawim. Dzieci przedstawione jak miniatury dorosłych, ubrane jak oni, jedyna różnica to wysokość, nie istniała taka kategoria osób, zachód nie odkrył jeszcze świata dziecka.
Przed panną młodą jakieś mięsiwo, ale dieta ówczesna to głównie zboża i miała ona swoje konsekwencje 

- na obrazie postać chłopa odchylonego do tyłu, okiem skierowanym na snopek zawieszony na ścianie, plama na twarzy, która jest objawem choroby po zatruciu sporyszem, co było częste w średniowieczu, problemem była niezrównoważona dieta, lub spożycie żywności w złym stanie, spowodowane głównie przez sporysz w zanieczyszczonym zbożu. 

W owych czasach zboża były wysokie, w nawałnicach pokładały się, co było wysoce niepożądane, ręcznie zbierane i jakoś tam unikały modyfikacji, zresztą jeszcze nie było śmiałków zdolnych do popełnienia takiej zbrodni a to i z przyczyny braku tupetu, tudzież umiejętności, przyzwolenia, wsparcia i możliwości, jakie dają dzisiejsze czasy.    

                                         Obrazy w:

być kobietą?

O! 8 Marca. Gdzie tulipan?  - Pytam półżartem.

- Jesteś staruszka, nie kobieta. – Słyszę odpowiedzialne usprawiedliwienie, oddalające się w stronę nie mojego komputera.

Jako że nigdy nie obchodzę rocznic, imienin itd. nie mam żalu, pretensji i nie jest mi przykro.

 Staruszką jestem i basta! W zeszłym tygodniu dostałam słuchawki bezprzewodowe, ot tak bez okazji. Jestem szczęśliwa!

Mam obawy, czas komunijny nadchodzi, nie mam beretu.

Eh! jakoś to ogarnąć z tolerancją.