kolorowo

Nasza wiocha zielonoświątkowo zawsze dudniła szlagierami aż do świtu i nikt nie protestował, bo niektóre muszą się wyszumieć, tym razem po trzech tygodniach suszy lunął deszcz i zapanowała cudowna, szeleszcząca cisza, pogoda u nas jest zawsze odmienna, jeszcze wczoraj o świcie liznął mróz -1 ⁰ C, w efekcie ofiarą padły młode listki, teraz jedne są szaro- bure, inne w kolorach jesieni. 

Naszą prywatną rzeczywistość te zalała kłopotliwa szarość, minie, jak wszystko mija, znowu się uśmiechnę. Dla dodania sobie otuchy wdepnęłam na strony Crochete, i mam totalny kolorowy zawrót głowy, to lepiej niż mieć szumy, zawroty głowy, czy zawracanie głowy przez nudziarzy, lub telefonicznych naciągaczy. 

W ogrodzie też mamy kolorowo.         

                                             Zaszaleję z ARIADNA,

  

wreszcie lato

Paniusia w kuchni hałasuje garami a kiedy skończy to jako Madame w ogrodzie pławi się w ciepełku i jak zawiadowca na stacji, dyryguje koleją rzeczy, pogodę ustawi na właściwym torze, tak żeby wszystko zapuszczone rosło zasilane rosą a kiedy trzeba mżawką skropione i oczy w złotych promieniach słońca radowało.

Po burzy cukinie i dynie mają się świetnie, ale fasolka!

Fasolka proszona

 o powrót na miejsce!

Tyczka dla tycznej!

Proszę trzymać się regulaminu!

Czy klon na zapuszczanie takiej fryzury dostał pozwolenie?

Maciejka, proszę do zapachowego działu!

Pachniemy także za dnia i nie zwisamy smętnie!

Jałowiec, do dyrekcji, fryzjer się kłania!

 I znowu kupa na środku! Skąd tyle tego badziewia?

  

ogrodowy wstyd

Wszystko spierdzielą! 

Czy wiecie, że ilekroć Wasza gotówka na koncie poruszy się, natychmiast wiedzą o tym różni Wam nieznani, ale zainteresowani skubaniem pierza z naszych tyłków? Chciałabym zlikwidować konto bankowe, bo bilon wycieka kanałami, o których nie miałam pojęcia, szczupleje natomiast mój wkład i to jest chore.

Co do kasy chorych, jak sama nazwa wskazuje chore to to i kończmy dyskusję.

Co jakiś czas bywam cenzurowana przez siły nieczyste, albo jeno pytaną o to i owo. Czy pytają z katolicką nadzieją, że odpowiem prawdę, nie wiem, ale pytają czy mam zawieszony krzyż nad drzwiami, portrety świętych na ścianach? To tak telefonicznie przepytują, badając niepokorną duszyczkę. W celu?  
-A czy ja włażę z zabłoconymi butami w progi obcych domów? – kręcicie głową bez przekonania, bo nie wiecie tego, jako i ja nie wiem, przecież włażący w lakierkach i w białych rękawiczkach nie noszą zabłoconych buciorów…

Odizolowałam się od świata widząc okruchy jego pozytywów, jednak skala złego, jakim ostatnio dotknęły go zmiany to zbyt ostra mizeria intelektualna, patrzę zdumiona, nie rozumiejąc, co kryje się teraz za słowami ”Wiara, lepsze jutro, rodzina, współpraca, …”

Odlatuję do ogrodu śledzić rozmaite szkodniki wycinające swoje ornamenty na młodych listkach, śledzonych też nie zapraszałam do swojej idylli, ale one swoim okablowaniem podłączone do Natury wiedzą o mojej bezsilności i robią, co im się podoba, lekceważąc moje widzimisię. Perz też włazi na żyzną grządkę, pleni się na potęgę a pod swoją zieloną, skołtunioną mierzwą skrywa własne spichlerze dla siebie, bo ja przeciw niemu, ani dla siebie walczyć nie zamierzam. Cieszę się, że jeszcze ciszy nie zakłócają najeźdźcy, tylko ptaszki świergolą od świtu po zmrok. 

W astralu nie przebywam dłużej niż chwilka zdyszana wycinaniem zbędnego, mokra zraszaniem padłego, lub zapocona rozgrzaną zadumą nad pięknem i zdążam wrócić do realu, nim oczy natkną się na osobistą lustrzaną, ubraną nie w koroną a w hełm strażacki. 
- Wszystko płonie! Promienie słońca wypaliły na mojej skórze desenie rozmaitych plam brązu na płomiennym tle.   

Ach! Ocknąć się przed nadejściem kolejnej klęski. 

- Czy rzeczywistości uda się mnie przyciąć?

 konwalie przekwitły

 coś tam wzeszło,

                                    może zakwitnie, zaowocuje

 rododendron świetność ma za sobą

jeśli masz szczęście do d...postaw szlaban!

Urzędas wszystko potrafi, choć stworzony został dla petenta, jak dupa do srania, jednak nie wywiązuje się ze swoich zadań tylko miesza, kombinuje, utrudnia życie na różne sposoby, niemożebności mnożąc, podatnika ma za nic! Musisz do niego przyjść, uświadomiony w kwestii przepisów, którymi żongluje dla hecy i na własny użytek, siedzi głaz nieczuły, swego zada nie ruszy nawet do drugiego pomieszczenia, gdzie podobni w poduszeczkę z nudów bąki puszczają, głowa boli od pytel-sraki i spychologii, z przyjemnością i bez skrępowania przesyłają skołowanego potrzebowskiego z działu do działu z takimi komentarzami, że lepiej by się nie pokazywał więcej bez wziątka i to w ładnym opakowaniu.

Kiedy pojawia się problem na literę d, krew się we mnie burzy, bo ‘d’ to droga - jasny gwint! Takowa kojarzy się z publiczną, chyba jestem przy zdrowych zmysłach? Nie potrzebuję drogi jedynie na własny użytek a tymczasem dostaję nieoczekiwanie w prezencie kolejną niechcianą.    

W ubiegłym roku z drugiego krańca ojczystego, gdzie nawet nie bywamy, obarczono nas groszowym podatkiem za drogę a właściwie kawałeczek drogi, która jak Filip z konopi pojawiła się w Księgach wiekuistych a tej wiosny już odpowiedzialnością zbiorową dowalili, bo tylko nas namierzyli (naiwny emerycie dostaniesz po d…, bo cię przyd…) nakazem płatniczym na kwotę połowy już okrojonej emerytury.

Dwa razy przeganiali Publikę, bo się w piaskownicy wybierali na piastowanie, nic nie robili z w starym składzie, bo nie wiedzieli, komu nieład scedują, przesiedzieli zimę, wiosną się odświeżyli, latem wywczasowali a teraz nawalili na całym froncie.

Ledwo wybrnęliśmy z jednej pułapki, bęc, sidła zastawili w innym lesie, tym razem za bramą moją, na swoim, czyli urzędniczym terenie.

Wsiowym zbudowali kaaaawał drogi, będzie tego z 200 metrów, ale do mnie drogi, jak nie ma tak nie będzie, choć medium kanalizacyjne i wodociągowe przysypali Euro piaskiem, fama głosi, że kostkę brukową ukradziono, złodzieja nie złapali a ja się pytam, czemu dojazd do domostwa mego zrujnowali, płot nadwyrężyli, puszek i śmieci nawrzucali do ogrodu, na moim gruncie pod moją nieobecność zwalili korzenie zawalidrogi - tak budowali jednym a drugim kij w oko. Chamstwo! Pieniądze fundowane poszły, winowajcę znaleźli w „mojej własności”, do inwentarza dopisując mi grunt pod drogę- żeby ukryć - co?   Wszystko moim kosztem i w najlepsze beztrosko szkodzą dalej, wartość mojej działki żadna, bo droga podobno moja, potencjalni nabywcy toną w papierkowej niemocy, ja mam czekać na cud. Uprawomocnią morgi drogowe, gotowi przysłać nakaz płatniczy za podatek?

W Naczalstwie porządek inny, droga publiczną i żadnych problemów ani oczekiwań, ale trzeba było tam dojechać i dociekać prawdy.

Można inaczej?

Kiepskim urzędnikom na drodze do kariery stawiam szlaban, bo przecież nie postawię go na drodze publicznej!

Nie mam telewizora, nie frustruję się fikcjami i komentarzami, 
realu mam dość! 
Siedzę w dramach koreańskich. 
Oprawa muzyczna seriali jest miła dla ucha, świeża, interesująca i zaskakująca, buduje napięcie i przyjemnie wtapia się w tło słucha się jej z przyjemnością.

Koreańczycy czerpią garściami ze światowej muzyki, czasem słyszę naszą rodzimą a nawet nuty z kościelnych pieśni i kolęd.

Muzyka i lekka piosenka  zawsze wprawiają mnie w dobry nastrój.

I jeszcze coś dodam. Są słowa hasła, ich energia rozpiera, daje siłę przekazu i są ludzie, którzy tworzą naszą rzeczywistość - energia z pasji przekłada się na rzeczy, do których nie musisz czuć zamiłowania... 

Bio...?

Uwielbiam kasze. Najbardziej lubię gryczaną, ta służy mojemu zdrowiu, nie mam uczulenia na nią i na inne także, ale nie jadam pszenicy, paszy dla zwierząt też. Szlag mnie chciał trafić, kiedy w Bio produkcie -kaszy gryczanej, znalazłam takie oto ‘śladowe’ ilości:

Pytam, co to jest?

Czyżbym trafiła na zmiotki magazynowe?

Ktoś ze mnie mocno zakpił!

 Jak na śladowe ilości w kaszy gryczanej, to sporo tego czegoś!...?

Te dwa opakowania nie wyglądają podejrzanie.

Nie śpieszcie się przy zakupach, oglądajcie, co wciskają w sklepie i nie dajcie się zwariować, zwracajcie uwagę sprzedającym, jeśli coś jest nie tak, niech natychmiast usuną to badziewie z półek, nie każdy ma czas szukać dziury w całym. Takich produktów niewolno sprzedawać! 

To są nasze pieniądze i nasz czas!

Współczuję osobom uczulonym i tym, które wiedzą, co to celiakia i śladowe ilości glutenu, ciężko im w codziennych zabiegach o dobre samopoczucie i zdrowie.

Żeby się uspokoić spróbuję pooddychać w rytmie oddechu takiej muzyki. 

Obyśmy doczekali pogodnej starości w zdrowiu i radości! 

lanie wody

Woda jest produktem dostarczanym bezpośrednio do naszych domów, co zawiera to wiedzą tylko jej dostawcy/producenci. Jak każdy produkt, woda musi mieć taki termin przydatności, żeby się nie popsuła nim ją kupimy, stad konserwanty; chlor, uzdatnia-cze, polepszacze, dodatki zapachowe i inne, zabójcze dla naszego organizmu. Potem to już nasza sprawa jak ją zmarnujemy. Podwyżki będą i im częściej będziemy mieli sraczkę, tym więcej wody wypłynie z kranu do ścieków a za to dodatkowo trzeba zapłać. Nie łudźmy się. Deficyt jest, podwyżki będą. „Srało się do zupki?”- powiedziała łysemu papuga, której pióra na głowie wypadły od gorącej zupy, bo właściciel jej łeb zanurzył, gdyż nieustannie do potrawy mu kakała.

Narośl wokół dostarczanej wody pęcznieje; a to sitka, filtry, krążki rozmaite, do wewnątrz, na zewnątrz, kombinacji jest wiele, wybór nieograniczony – kup!  Kupiłam 1,5 litrowy, szklany dzbanek do herbaty, że nie pijam herbatek wonnych i bezwonnych, od dłuższego czasu wlewam do dzbanka kranówkę, żeby się odstała nim jej użyję do gotowania, niech odparują trutki lotne. Na dnie mojego dzbanka, póki co nic się nie gromadzi, żaden szlam, żaden osad. Ale nie wszyscy tak dobrze mają. Niektórzy Krajanie mają tak mętną wodę w kranie, że nie widzą nadziei na poprawę.

Prowadzi się nieustanne poszukiwania cennych ciągów, kabli, wszędzie rozbudowy i przebudowy, przez cały rok przetargowe wykopki. „Hydraulicy” penetrują rury, bo jak nie zatkane, to przerdzewiałe, przeterminowane, przez pomyłkę itd., do rurociągu wnikają drobnoustroje i w naszych bojlerach w idealnej temperaturze bezpieczno-oszczędnościowej 30-40 ⁰ C, namnażają się i wnikają do naszych organizmów niczym nasienie z prącia, żeby zagnieździć choróbsko. Dlatego od czasu do czasu musimy podkręcać termostaty, podnosić temperaturę w bojlerze do 70⁰ C w celach antykoncepcji, bo wtedy mamy gwarancję, że nie namnożą się bakterie i nie pojawi się niechciana infekcja. To oczywiście kosztuje, ale zatroskana Energa zaprosi nas w celu zakupu paneli słonecznych i mamy kolejny ból głowy, nie od bakteryjny, ale nadal finansowy.

Ilekroć nowi przechodzą obok studni na wsiowej drodze, muszą do niej napluć, wrzucić coś zbędnego, zamieszać kijem, przecież to jeszcze nie produkt, więc niczyje, do rowu melioracyjnego można wrzucić stary akumulator, oponę i każde inne badziewie, po mokradłach pojeździć kładem, tak aż okolica nie ma czym oddychać - ależ, czemu nie? Nad jeziorem, stawem, rzeką wyprawia się cuda! Taki stosunek do wody i generalnie do Natury mają ludziska bez wyobraźni. 

Lanie wody jest nadzwyczaj popularne, aż woda stanie się produktem PO-wydalniczym i już nikt nie będzie miał wątpliwości, że była bezcenną. 

Nie na wszystkich wieszam psy!

Ze świecą szukać prawdziwego lekarza!

W mojej telefonii kablowej, siedzi bezmyślny ‘przemyśl’, cała farma przemysłowa, oczekująca ode mnie posłuchu i to dla mnie nie jest niespodzianką, ciągle mnie zapraszają na jakieś prezentacje, degustacje, badania a ostatnio diagnozy (wyjątkowo wyrafinowane)- grożą, że jak się nie poddam to zaszkodzę sobie jako sknera oszczędzająca na zdrowiu, więc gdy pluje ze słuchawki dydaktyką, imputując, że mam do odebrania w aptece pojemniki, nie na mocz i grube, tylko próżniowe, chyba na organy, żebym chałupniczo wypatroszyła i oddała po dobroci, ale wcześniej powinnam wysłuchać półgodzinnej pogadanki- jakbym skora była do szastania swoim czasem, ja taka łaskawa ani łatwa nie jestem, podziękowałam i ryp słuchawką, nawet specjalnie się nie zirytowałam tym natrętnym oczekiwaniem posłuchu z mojej strony, ochoty wydzierać wolnej chwili na takie pierdoły nie mam i pieniędzy na przejazd do konkretnej apteki, w której szarlatani dybią na moją emeryturę.    

Przyznaję, chyba sprowokowałam to prześladownictwo, przekopując pytel-kabel, w zamierzchłych czasach, teraz mogą mnie bez ochrony danych dręczyć liniowo.

Onegdaj z wrośniętymi w monitor gałami, siedziałam przed komputerem szukając, przyczyny cierpienia, co nie było łatwe, bo wiedza tajemna była ściśle zarezerwowana dla zarejestrowanych wybrańców fortuny, jak mi się zdawało, ba nawet jestem tego pewna, wcześniej u specjalistów szukałam ratunku, diagnoza była do luftu, uśmierzającym tuszowaniem i truciem skutkowała, stan się pogarszał, ból narastał, udałam się do kręgarza, ten ulżył cierpieniom, dał lek nieszkodzący i zastosował blokadę jak u sportowców. Warto było! Na konowałach postawiłam krzyżyk, bo nie ten jedyny raz zawiedli, wcześniej zgrzeszyli zaniedbaniem i pychą pastwili się nad maleństwem a i potem nie poprawili swojego wizerunku, potępieniem piekielnym w skutkach. Rzuciłam klątwę- miałam powody, ale dzięki…, nic nie wraca, błoto pozostało na swoim miejscu i widać skutecznie przylgnęło i przekleństwo trzyma się wybranych. Życzyłam konowałom bezrobocia i to się obecnie dzieje, widzę jak  oszołomieni eterem, przytruci chlorkiem, rozpuszczają kasę sprywatyzowanego mienia naszych szpitali, nic nie potrafią wyleczyć bez aspiryny kurczowo trzymając się chorej procedury, ludziska się leczą same, po co za pośrednikiem, skoro śmiertelni i tak zapłacimy podatki i zemrzemy. Co ze mną będzie, jak zaczną płonąć stosy?

Czemu do tego wracam? Ano, przypomniałam sobie krzywdy, oglądając dramę koreańską, tym razem szpitalna ona była, brrrr! Wzdragałam się, ale przebrnęłam, kąt patrzenia na nią obierając jedynie miłośnie intrygujący. Ponieważ nie jestem ani poważną, ani uważną osobą z wiedzy, jaką wyniosłam ze szpitalnej dramy, to jedynie to, że Azjaci w sporym % mają uczulenie na grykę, wiec biznesu na niej nie zrobię emigrując zarobkowo, poza tym bryndza dla ubogich a rak to norma i mają samże taki NFZ w każdym razie w skutkach podobny, no i chlają wódkę na akord i do nieprzytomności a potem śpią nie mówiąc, dokąd ma powozić taxi, lub wojaże na plecach partnera urządzają i do łóżka, czyjegokolwiek, chyba, że wcześniej rzygną na mieście.   

Tyle bolączek. Skoro leje i wieje, sadowię się wygodnie na kanapie oglądać kolejną dramę :).

(Zapewne wiecie, że odebranie telefonu zaczynającego się np. na 9…, może się skończyć przekierowaniem na Meksyk, Bahamy, czy inne i potem płać człowieku – że tez tacy są bandyci niemyci.)

znowu drama

Była wyciszająca niedziela, teraz do rzeczy.

W codzienności, tej zwykłej, która jest udziałem każdego przydałaby się chwila na coś pięknego, odrywającego od rzeczywistości. Mam to szczęście, że teraz wolnych chwil mi nie brakuje, piękna również a by oderwać się od rzeczywistości, która czasem jednak szarą jest, sięgam po dramy koreańskie. Szczególnie lubię te ‘kostiumowe’.

W dramie, którą polecam było ckliwie, ach! Pierścień, tak do końca życia, bez miary na paluszek J, zgodnie z "10 przykazaniami koreańskich dram"
POCAŁUNEK ten z długą przymiarką, z rozwiązywaniem m ę s k i e g o - powtarzam męskiego- gat (갓) czarnego, prześwitującego kapelusza z końskiego włosia, chroniącego męski koczek sangtu (상투), przyszpilony specjalną -donggot (동곳), na czole zagarniająca niesforne włoski przepaska manggeon (망건) z parą guziczków. U niektórych panów zwisają z gat elitarne, ozdobne koraliki -gatkeun (갓근), ale to powtarzam, ciągle męskie nakrycie głowy.

Sami zobaczcie

   Zrobiło się ciekawie?  

co moje to nie rusz!

Nowy wątek zazębia się o inny, jeszcze nie wiem, o co chodzi, cała wkręcam się w świat płynący z monitora, dramatyzm narasta, już nowe zdarzenia, akcja się rozkręca, oczy błyszczą jej światłem odbitym, dopiero się wgryzam a już zachwycona i pytam, co dalej, co dalej?! Przykre momenty owszem pojawiają się, nie lubię, lubię śmiech, są westchnięcia, twarzy nie rozpoznaję, imion nie mogę spamiętać, tak różne od naszych, dobra muzyka, znam ją i nie znam, ślepa fascynacja kolorem i faktury głównie Natury, ale nie tylko, jakby wszystko odmienne, zachęcające do dalszego oglądania i czekam na happy end - musi być! To przecież dramy koreańskie, to narkotyczny ciąg, nieprzespane nocki.

Generalnie nie oglądam przemocy, ale matrikx sfiksował i z fikskusem napłodzili ksiąg wiekuistych, ukradli czas i limit z telefonii, czyli moją kasę, chcą więcej, postanowiłam w ramach zemsty dowalić im i odleciałam, a co mi tam, fajnie było nie stracić na nich energii. 

Bywało ostro:

Obejrzałam kilka seriali i bardzo polecam dramy koreańskie.

Usłyszycie w nich dodatki do imion, nazwisk, albo jakieś dziwne zwroty;

Omma (엄마) – mama

Omonim (어머니) – też matka, ale czyjaś

Abeoji (아버지) [czyt. abudzi] – tata

Abeonim (아버님) [czyt. abunim] – czyjś ojciec

Halmeoni (할머니) – babcia

Halmeonim (할머님) – czyjaś babcia

Harabudzi (할아버지) – dziadek

Adeul (아들) [czyt. adyl, gdzie „y” jest bardzo krótkie, ledwo słyszalne] – syn

Adeunim (아드님) [czyt. adnim] – czyjś syn

Ddal (딸) – córka

Ddanim (따님) – czyjaś córka

Hyeong (형) [czyt. hjong] – starszy brat (używane tylko przez chłopaka)

Noona (누나) [czyt. nuna] – starsza siostra (używane tylko przez chłopaka)

Oppa (오빠) – starszy brat (używane tylko przez dziewczynę)

Eonni (언니) [czyt. onni] – starsza siostra (używane tylko przez dziewczynę)

To i wiele innych pomogą wyjaśnić  „skośne oczy”  świetna strona.  

przetrwać, czy być damą

Całkiem cierpliwie, jak na mnie, lecz nieufnie kontrolowałam mój wzrok, czy aby mnie nie zwodzi w kwestii osobnika atakiem prasującego mą przestrzeń osobistą, śledziłam, czy może jest sprawny inaczej, może tylko myśli natrętne o oblubienicy, czy może uduchowiony nieco spirytualnie… y, tam, nie wskazywało ze wskazania po-wonnego alkomatu. 

Osobnik przeze mnie badany, wielokroć nie zważając na mnie, ani brak powietrza dookoła mojej cierpliwości, napierał na mnie bezmózgim cielskiem, tłamsząc pod regał mikrość moich rozmiarów i moje nieliczne acz niezbędne zakupy, więc resztką, z płuc zażądałam natychmiastowego oddalenia napastliwości. – Sp…dalaj! -  

Z natłoku wyrwane donośne krzyknięcie, skutecznie uczyniło luz w atmosferze, oddechowi i myślom swobodę dając, w miejscu dość upublicznionym, niedzielnie tłumnie uczęszczanym, acz nie dostrzegłam pobożnych w tej publice. 
Mocno wypadło, wielu rozejrzało się po sobie, wzrokiem pytając, kto i komu nakazuje kategorycznie się ulotnić. Osobnik milczkiem oddalił się zapewne zaskoczony moim niewątpliwym chamstwem, z którego jestem dumna, bo asertywność mnie wiele razy zawodziła i zawiodłaby mnie do psychiatry-ka gdybym od czasu do czasu nie pozwoliła sobie na eksplozję instynktu samozachowawczego.   

kleszcze i coś jeszcze

Myślicie, że kleszcze występują wyłącznie w lasach i są aktywne tylko latem?

         Otóż nie! 

Występują wszędzie!

Wczoraj siedziałam cięgiem w chacie trzęsąc się z zimna, lało jak z cebra. Dzisiaj nieoczekiwanie z samego rana, coś mnie połaskotało w kolano, delikatnie zahaczyłam paznokciem maleńki strupek, ale, ale…, ja przecież wieczorem myłam się moim ukochanym mydełkiem, które szczypie, gdy mam zadrapania! Obejrzałam to coś i o zgrozo- kleszcz!  Na skórze została mała plamka, zaczerwienie, które potraktowałam wodą utlenioną, a że tłucze coś tam, dowaliłam spirytusu, zrobiło się bardziej wyraziste, bo wcierałam w toto, niech bakterie się upiją, będą łatwiejsze, wyśle się je w kosmos. Uf, już nie ma prawie śladu.

Wiele lat temu miałam spotkanie I ⁰ na lewej łopatce, godz. 22,30, sama w domu, na zadupiu, bez telefonu i autka - po wypaleniu gorącym żelazem- miałam tylko igłę, oświaty kaganek i ograniczone pole manewru(w końcu jestem czarownicą), po zabiegu została mi gwiazda, tajemniczy zapis po spotkaniu z tamtym kosmitą.   

W Internecie znalazłam - w skrócie;

Kleszcze mocno trzymają się tkaniny i kłaków, wyczuwają ofiarę z daleka, rozpoznają wiele zapachów, w tym amoniak i kwas występujący w pocie oraz dwutlenek węgla wydychany przez potencjalną ofiarę. Reagują na zmianę temperatur i wibracje, nie przepadają za słońcem, lubią ciepło i wilgoć, nawet zatęchłej piwnicy. W temperaturze poniżej 4°C, zapadają w letarg, chowają się w ściółce i przesypiają niekorzystne warunki.

Jeżeli na ciele pojawi się rumień, to należy szybko rozpocząć antybiotyk-o-terapię. W tej fazie występują bóle głowy, mięśni, ogólne osłabienie organizmu oraz stany podgorączkowe, można zaobserwować powiększenie węzłów chłonnych.

Wszystkie fazy boreliozy wymagają leczenia specjalistycznego.

Choroba przy wczesnym rozpoznaniu jest skutecznie leczona przy użyciu antybiotyków z grupy penicylin, cefalosporyn oraz tetracyklin.

Nie każde ukąszenie, (dlaczego nie wwiercenie?) przez kleszcza powoduje wystąpienie boreliozy, jeśli jednak są wątpliwości to można wykonać badanie profilaktyczne w zakładzie opieki zdrowotnej (mogą wysłać do psychiatry!  ;)

Apel o lepszą i szybszą diagnostykę, refundację leków na boreliozę i edukację lekarzy.

Zapał do biegania po lesie wyleczyć można:

Tu chciałabym sobie poleżeć w ciepełku, niekoniecznie lecząc skutki 

nieplanowanego spotkania :

do zwariowania

 Każda zmiana, nawet, jeśli to ma być udogodnienie w prowadzeniu bloga a jest dla mnie zaskoczeniem, wywołuje moją irytację. Ktoś się postarał a ja zamiast się cieszyć i zebrać się, żeby przeskoczyć przeszkodę, reaguję złością, to niewdzięczność z mojej strony. 

Może ja mam klepki nie tak poustawiane a może po prostu zanadto przyzwyczaiłam się do luksusu, jakim jest tzw. święty spokój w poukładanym życiu (na poukładanie zapracowałam)?

Dziś miałam pisać o mojej „ulubienicy” (?)

- Polska walczy z łupieżem, żuj gumę z plamami, życie na gorąco najbliżej żucia, 5 substancji atakujących aktywnych pielęgnuje grzyby, teoria spisku w 7-emce, marzenie zawsze przebije gwarancję, skutecznie leczy nadwagę, wygra wydra, esencja esencjonalności, kochaj ból za dobrą ceną, w nowej butelce…

- Ja nie wiem, co było w starej butelce, o co idzie w bieżącej a już leci następna…, komu to i po co? Przecież, jak pójdę do apteki to od fachowca dowiem się, co na sranie a co na zaprzestanie. Po co tyle hałasu i to z nadciśnieniem, podniesionym głosem?  Czy każdy idiota, który chce sprzedać swój gówniany towar musi wywijać nam przed oczami, zatęchłym, prawie zawsze postarzanym badziewiem, którego pełno na wysypiskach? Ludzie wcale nie chcą widzieć przy śniadaniu, ani wiedzieć na dobranoc, ani o, ani o.   

-Kobieto! Cichooo być –  powiedziałby Kiepski, ale ja i w tym ”zabawnym” serialu się nie lubuję,  ani tak kiepsko nie zamierzam żyć. Chce po swojemu, nawet jeśli z pożytecznym wysiłkiem, ale po swojemu.

Precz z dyktandem, jak i co mam robić! Odgórnym i oddolnym. Właśnie wyriepdoliłam telewizor i nic mnie nie powstrzyma, żeby się z tej kiepskiej bajki wylać, choćby do tej, do której przelano miód i mleko z naszej.

-No, tak to sie nie bedziemy bawić (w tej piaskownicy), tak sie nie umowialiśmy, nie tak ma wyglondać życie (do rzyci) … bla, bla, bla…

   Miłego dnia

Otrzeźwienia!

Leciwy nasz pojazd nie czyni problemów żadnych, on sam, ale niemal każdego roku ten miesiąc przynosi nam jakieś nieprzewidziane, dotyczące komunikacji wydatki. Bo to, albo wariacko pędząca rozczochrana ciężarówka, zgubi kamyk i wyszkli przednią panoramiczną, albo kłusownik zapoluje na nowo założoną, z trudem upolowaną oryginalną szybę do „zabytkowego” 18 letniego autka. Tydzień temu galopująca do swojej psiapsiółki damulka z takim impetem wjechała w leśną dróżkę, że nie zdążyła odbić, rozwaliła nam zderzak, uszkodziła reflektor i czyniąc jeszcze parę innych szkód jakby nigdy nic następnego dnia pokazała, że jest w stanie innym już autkiem z zawrotną prędkością tyłem cofnąć tam, gdzie nie da się wyjechać bezpiecznie przodem i to z ograniczoną prędkością. Nie zdziwiłabym się gdyby wijąc się jak piskorz, pańcia owa usiłowała przepchnąć swoją pociechę na egzaminie, byle ruszył a potem to jakoś to be…. Tu aż śmierdzi postawą roszczeniową.

Ludzie w tym kraju bywają nietrzeźwi nawet jak nie dotrą jeszcze do Zimnej Wódki.

            Wytrzeźwiejmy!   

Czerwiec w moim ogrodzie, jakby spóźniony, przekwitły irysy, dopiero zakwitła kalina i wzeszły cukinie, dynie oraz groszek. Zamierzałam podskubać do rosołu gigantyczny Lubczyk, ale dostępu bronią wijące się padalce. 

Tydzień temu usłyszałam nad głową trzepot skrzydeł, to kaczki w wielkim kluczu odlatywały (?) na zachód. Dziś o 5,30 zobaczyłam sznur gęsi, leciały w licznie około 40 sztuk dokładnie w tę samą stronę co kaczki. Z rana panuje tu cisza, leśne piły milczą, sąsiedzi śpią, cisza jak makiem zasiał.

Gdy słońce wyskoczy ponad wierzchołki drzew kania zaczyna krążyć nad przerzedzonym lasem.

Na łące, która przed laty w maju była miejscem zajęczych parkotów, pojawiały się gawrony, coś wygrzebują, dostojne acz smętne łażą tam gdzie kiedyś radowały moje serce setki zajęcy śmigających w tę i na zad, wyskokiem zawracających, wzajemnie się atakujących gachów (niestety zaraza wybiła całą populację zająca i nie widziałam już tych sympatycznych zwierząt), ale ostatnio w ogrodzie ląduje orzeł, groźnie spogląda na mnie a kiedy się poruszę rozpościera swoje wielkie skrzydła i wzbija się krążąc nad bagnem, znika gdzieś w obłokach.   

na końcu mapy

kocie maniery

Spędziłam kilka godzin w ogrodzie, było zimno, wiało, co wczoraj podlanie wyschło na pieprz, z krzaków smrodem psującego się żarcia powiało i kocisko jakieś fukało na mnie a przecież to moje włości, nie mam kota ani psa, siknęłam z węża, grubas ledwo przelazł przez płot, na konowalskim zaległ w piachu i fukał dalej, ma wielką szansę, że spotka wygłodniałą kunę zamieszkującą pustostan, ona będzie wiedziała jak zaradzić jego paskudnym manierom. Moje grządki rozwala z kotem sąsiadki, nie wolno im tego robić w ogrodzie pańci, bo tam pies waruje przy warzywniaku, więc nie mam szansy na piękną sałatę. Resztki grillowanych majówek z za płotu lądują w moim ogrodzie, gdzie wabią sójki, sroki i wszystkie koty „bezdomne”, bezmózgich „miłośników” zwierzątek.  Majowe żuki pojawiły się w ilościach hurtowych, ciągle ich pełno w ziemi w postaci obrzydliwych larw, dlatego nie kopię, nie przekopuję, tylko robię „nakładane” grządki, na kartony wymoszczone, gałązkami, liśćmi, trawą i mchem, wywalam jeszcze nieprzerobiony kompost, na wierzch trochę ziemi pod warzywa i grządki pod dynie i cukinie gotowe, no prawie, trzeba jeszcze podsypać dookoła trawą i suche ości świerka ustawić w kształcie płotków, żeby futrzane intruzy nie zrujnowały mojej pracy, później pozostaje czekać na słoneczko i deszcz. Już nie przykładam się do plewienia, wszystkie gołe miejsca na ziemi okrywam skoszoną trawą, żeby chwasty nie wyrastały, taka to ze mnie ogrodniczka.

 Ubiegłoroczne dynie były fantastyczne, liczę, że tym razem wystarczająco się postarałam i plony będą znakomite. Wiem, wiem nie wygląda to pedantycznie, ale gdy pojawią się wielkie liście i kwiaty będzie ok.   

 Borówka amerykańska, 

podsypana trocinami, przerzedzona, 

pięknie kwitnie.